NOBILES

W roku 1993 otrzymałem propozycję podjęcia się projektu kompleksowej identyfikacji Fabryki Farb i Lakierów NOBILES. Propozycja prawdziwie mnie zaskoczyła bo NOBILES ma swoją siedzibę we Włocławku, dość daleko od Krakowa. Fabryka Nobiles ma imponującą tradycję – powstała w roku 1897 jako Spółka komandytowa „Towarzystwo Nobiles”. Właściciele odważnie doskonaląc technologię w krótkim czasie zwiększyli wielkość firmy i jej ofertę. W roku 1938 roczna produkcja wynosiła około 650 ton. Chevrolet zaakceptował by wyroby Nobilesa były stosowane do lakierowania montowanych w Polsce przez zakłady Lilpoppa samochodów tej marki. Po wojnie było podobnie gdy produkty zostały przebadane w laboratoriach Fiata i uzyskały ich akceptację. Dzięki temu przez długie lata wyroby NOBILES stosowano do malowania, a także do renowacji karoserii Fiatów 125p. Firma przetrwała II Wojnę Światową. Dzisiejsza jej pozycja nie jest mi znana.
Moja wyprawa do Włocławka przez moment wydawała się być sukcesem. Bezpośrednia rozmowa z dyrektorem skończyła się zleceniem na koncepcję loga fabryki, kilku wersji, wraz z koncepcją opakowania. Istotnym elementem miała być analiza dotychczasowej wersji wizerunku fabryki jako podstawy do wspomnianych wersji znaku i opakowań wyznaczających dalsze prace. Istotne, jak się później okazało, było moje pytanie – panie dyrektorze, czy analiza ma być prawdziwa, rzetelna? Ależ oczywiście, ma się rozumieć!
W umówionym czasie przekazałem tekst analizy i wspomniane wersje znaku i ich zastosowanie na typowych dla NOBILESU standardowych opakowaniach – puszkach metalowych. Otrzymałem honorarium i cisza… Nie podjęto dyskusji z moją analizą ani z propozycjami zastosowania. Nieoficjalnym kanałem dowiedziałem się, że dyrekcję zirytowała ocena dotychczasowego image fabryki.
To jeden z szeregu podobnych historii współpracy projektanta z przedsiębiorstwem państwowym. Rzecz irracjonalna i nie do wyobrażenia w gospodarce rynkowej.